Satelite’s Blog

केहिदिन अगाडि Georgia को ऐतिहासिक शहर Savannah गयको थियँ तिन दिनको लागि । राम्रो शहर ! इतिहासलाइ कसरि जोगायर राख्नुपर्छ भनेर सिक्ने अवसर थियो त्यो । एकसाँझ सभाना रिभर को छेउछाउँ घुम्नेक्रममा एउटा पसलमा नेपालको ठुलो झण्डा देखेँ । अचम्म लाग्यो बा यहाँपनि हाम्रो झन्डा । त्यति राम्रो झण्डा त मैले नेपालमै हुँदापनि देखेको थिइन । पसलमा मान्छेचाहिँ कोहि थियनन । एकैछिन पर्खेँ । बाटोको पारिपट्टि अर्को नेपालि पसल ‘उमा इम्पोर्ट एक्सपोर्ट’ देखेपछि त्यहाँ छिरेको त बुटवलकि उमा दिदि भेट भइन । त्यो उनको पसल रहेछ । त्यसै क्रममा र Georgia बाट फर्कने क्रममा लियका केहि फोटाहरु राखेको छु आज ।

साथि अनेश

(more…)

२००८ मा केहि महिनाको लागि इराक जाँदा कुवेतस्थित अमेरिकन सैनिक बेश ‘Ali Al Salem Airbase’ हुँदै इराकको राजधानि बगदाद पुगेको थियँ । त्यतिबेला लियका केहि फोटाहरु युद्व सम्झाउन अनि त्यतिबेलाको समय सम्झाउने खालका छन । ति मध्ये केहि तस्विरहरु आज प्रस्तुत गरेको छु -स्याटेलाइट

(more…)

अग्लिरहेछ………..
प्रश्नहरुको पहाड़ र,
प्रत्येक मोड़हरुमा अनि
औसत मान्छेहरुका हुलबाट
अलग्गिएर
भूगोलको यो गोलार्द्धमा
अग्लिरहेछ…………..
प्रश्नहरुका पहाड़

कुन नियतिले डोर्र्यायो होला?
रहर/बाध्यता या, लहै लहै!
आफैंभित्र आफ्नो अस्तित्व खोज्दै
भौतारिएको एउटा शराणार्थी जस्तै
परायाभित्र आफ्नो खोज्दै
नासिन हिंडेका मान्छेहरु जस्तै
उभिरहेकीछु
यो माहौल
यो शहरभित्र

भन्न त,
उनीहरूले-
हामी “सिंगों नेपाल” उभिएकाछौं
फरक, फरक बनौट
फरक, फरक झुंड
बिभाजित मानसिकता बोकेर

र,
प्रत्येक मोड़हरुमा अनि
औसत मान्छेहरुका हुलबाट
उक्लिरहेछु
प्रश्नहरुका पहाड़…………. (more…)

-स्याटेलाइट

विवेक शाक्य चौबीस वर्षका नेपाली युवक हुन्। उनी पाटनमै जन्मे र त्यहीँ हुर्किए। सानैदेखिका अब्बल विवेकले एसएलसीमा ८४.५% अंक ल्याए। त्यसपछि उनले विज्ञानमा प्लसटु गरेपछि उनले इलेक्ट्रोनिक्स इन्जिनियरिङ पढे। गतबर्ष कक्षामा ३.६६ जीपीए ल्याएर आफूलाई पुनः उत्कृष्ट प्रमाणित गरे। उनी ललितपुरको सामान्य परिवारका छोरा हुन्। इन्जिनियरिङ सकेपछि विवेकले जागिरका लागि निवेदन हाले। इन्टरभ्यु दिए। पहिलो, दोस्रो परीक्षासम्म विवेक उत्रन्छन् तर त्यसपछि आउँदैनन्। जागिर नपाएपछि उनले महावीर पुनको नेपाल वायरलेस प्रोजेक्टमा स्वयंसेवकका रूपमा काम गरिरहे। महावीरको समूहसाग विवेक दोलखा, मकवानपुर र मुस्ताङ पुगे काम गर्छन्। महावीर आफैँ पनि स्वयंसेवक हुन्। त्यसैले नेपाल वायरलेस प्रोजेक्टबाट विवेकलाई मैले पनि केही गरेँ भन्ने सन्तोषबाहेक अरू केही मिल्दैन। अर्थ आर्जन नगरी जीवन चल्दैन।

विवेक पढाइमा सधैँ उत्कृष्ट भए। काममा उत्तिकै लगनशील छन्। तैपनि विवेकहरू यस देशमा काम पाउँदैनन्। उनले बल्लतल्ल भर्खर खुलेको प्राइभेट कम्पनीमा मासिक ५ हजार पाउने जागिर पाए। पहिलो त यो तलब नै न्यायपूर्ण थिएन। दोस्रो, कम्पनीले उनलाई तीन वर्षको करारमा सही गर्न भन्यो। एकजना योग्य इन्जिनियरका लागि त्यो स्विकार्न नसकिने प्रस्ताव थियो। सार्वजनिक क्षेत्रका नेपाल टेलिकमजस्ता कम्पनीमा ‘कम्युनिकेसन इन्जिनियर’ को माग भइरहन्छ। विवेकले दिर्खास्त पनि हाल्छन् र अन्तर्वार्तासम्म पुग्छन् तर उनी छानिदैनन्। केही दिनपछि थाहा हुन्छ विवेक योग्य भएपनि नेपालमा चल्ने ‘ज्याक’ नभएकाले उनले जागिर पाउँदैनन्। (more…)